Gazetemiz Haberci’nin haberden sorumlu paşası hediye Eroğlu benden önce davranıp Bizim Bir Numara’nın Mersin tarihi ile ilgili karnesini ortaya koymuş.

    Karne nasıl derseniz;

    Hani rahmetli Süleyman Demirel’e sormuşlar;

    “Bir kelimeyle ülkenin durumunu özetleyebilirmisiniz?..”

    “İyi” derim demiş Demirel.

    Peki iki kelimeyle nasıl özetlersiniz demişler;

    Cevabı yapıştırmış:

    “İyi değil.”

    Bizim Bir Numaramızın karnesi de bu anekdota uygun.

    Sorarsanız eğer;

    “Memnuniyet” Himalayalar seviyesinde.

    Gördüğümüz ise;

    Mersin’in tarihinin yerlerde sürünüyor olduğudur.

    Karamancılar Konağı örnektir.

    Öncesini boş verin deyip başlayayım.

    Yıl 2021.

    Bir Numara Karamancılar Konağı için start vermiş.

    2023 Temmuz ayında “bitecek” demiş.

    Maliyet olarak onbeş küsür milyon lira yazmış bilbordlara.

    Türkçe okunuşuyla Holivud gülüşlü resmini de eklemiş hemen tabelanın yanına.

    Lafım billboardlardaki devasa övgülere de, gülüşlere de, verilmek istenen mesajlara da değil.

    Yıl olmuş 2026.

    İş bitmemiş.

    Belki Mayıs ayı diyorlar içeriden aldığım duyumlara göre.

    Biter mi?.

    Neden bitmesin?.

    Bir Numaradan umut kesilmez.

    Ama maliyet ne oldu, nerelere çıktı diye sormayın bana.

    O kısmı ben bilmem.

    Bir Numara’da bilmez.

    Cebinden çıkmadığı için dikkat etmeyebilir.

    Öğrenirmiyiz peki.

    Hiç sanmam.

    Daha Marina Vista nam saray yavrusu kiralık belediye binasının maliyetini öğrenemedik ki bunu öğrenelim.

    Üstüne bir de bizim Bir Numara’nın sır vermez ketumluğunu ekleyin.

    Yani;

    Hiç heveslenmeyin, öğrenemezsiniz, öğrenemeyiz.

    Ama;

    Son dakikada birilerinin ar edip bir değişiklik yapmayacağını düşünerek söylüyorum:

    Gazi Mustafa Kemal’in şereflendirdiği bir mekanın yeme içme işine kurban edildiğini hiç ama hiç unutmayın.

    Lafımın muhatapları bellidir:

    Mersinlilerdir.

    Mersin’de yaşamayı sevenlerdir.

    Mersin’de yaşamayı seçenlerdir.

    Mersin’de kazananlardır, doyanlardır, hakkını verenlerdir.

    Çocuklarını Mersin’de yetiştirmeye heveslenip, göze alanlardır.

    Mekanın sahibi hissedenlerdir.

    Harbiden bu coğrafyadan memnun olanlardır.

    Çakma “memnuniyet” şemsiyesine gülenlerdir.

    Mersin bir sevdadır diyebilenlerdir.

    Ve;

    İllaki;

    “İlle de Mersin İdman yurdu” diyebilen Onbir Yusuf gibileredir.

    Gerisine de ben karışmam zaten.

    Benden kıyak olsun o muhteremlere.

    Öbür tarafta Onbir Yusuf bakacakmış onlara.

    Allah yardımcıları olsun gari!…

    **

    (NOT: Onbir Yusuf’u bilenler bilmeyenlere anlatıversin..)

    **

    Sevdiğim laflar:

    “IŞIĞINI AKŞAMDAN ÖNCE YAKAN, SABAHA ÇIRASINDA YAĞ BULAMAZ!...”