Yaz geldi, Mersin sahilleri yine çöple doldu.

Üstelik bu yıl plastik atıkları ve mikroplastik öbekleri, denizi ve sahili adeta esir aldı.

Sahillerdeki çöp yığınlarının bir bölümünden sorumsuz, duyarsız ve sevgisiz insanlar sorumlu..

Ancak, mikroplastikler çok daha büyük ve derin bir sorunun işareti.

İthal çöplerle dünyanın çöplüğü haline gelen Mersin ve Adana’nın kirlilik yükü her geçen gün artıyor.

Geri dönüşüm için ithal edilen ancak geri dönüştürülemeyen plastik ve ambalaj atıkları; Mersin sahillerini geri dönüşü olmayan zorlu bir sürece sürüklüyor.

Kıyı bölgeleri, yüksek yoğunlukta mikroplastik parçacıklarıyla dolu.

Artık anne karnındaki bebekte bile ortaya çıkan mikroplastik, Mersin için, halk sağlığı için büyük bir tehdittir.

Denizden kıyıya taşınan bu mikroplastiklerin yarattığı ve yaratacağı tehlikeyi görmek bu kadar zor mu?

Sorunun kaynağına inmek ve çözüme yönelik adım atmak için yarın çok geç olabilir.

Merkezi ve yerel yönetimlerin, ilgili bilim çevreleriyle bir an önce bir araya gelmeleri, bu mikroplastik belasından Mersin’i kurtarmaları; öncelik sıralamasının üstlerinde yer almalıdır..

Aksi taktirde sorun içinden çıkılmaz bir hal alır.

Mersin kıyılarının ‘imdat’ çığlığı, mikroplastik dağları arasında boğulup gider.

Demem o ki; Mersin için yarın çok geç olacak!..