Son verilere göre Mersin’in nüfusu hemen hemen iki milyon kişiye ulaşmış durumda.
Trafiğe kayıtlı taşıt sayısı ise 921 bin civarında.
Yani neredeyse iki kişiye bir araç düşüyor.
Kaçınılmaz olarak trafik yoğunluğu yaşıyoruz.
İşe gidiş saatleri ve iş çıkıiı dediğimiz zaman dilimlerinde inanılmaz bir trafik yoğunluğu yaşanıyor.
İmkanı olanlar bu saatlerin dışında trafiğe çıkmamayı tercih ediyorlar ki yollarda sinir krizi geçirmesinler.
Kent merkezi diyeceğimiz bölgeler trafik krşmrkrşinin en çok yaşandığı bölgeler.
Herkes aracıyla kent merkezine inmeye alışmış.
Eski yollar mevcut trafiğe yetmiyor.
Yeni güzergahlar açmak artık mümkün değil.
Park sorunu kilitlenmenin temel nedeni.
Bugünden geçmişe hiçbir yerel yönetim otopark meselesini sorun etmeyip çare aramadığı için konu keşmekeşi aşıp rezalet boyutunda yaşanıyor ne yazık ki.
Kent merkezinin hemen tüm ara sokakları doğal otopark haline gelmiş durumda.
Buna bir de bilinçsiz hatta düşüncesiz sürücüleri eklenince eşek kaçıyor palan düşüyor eskilerin deyimiyle.
Dükkan önü, iş yeri kapısı, apartman girişi demiyor bu sürücü türü aracını park edip arkasına bile bakmadan çekip gidiyor.
ASmbulansın giremeyeceği, girse belki de çıkamayacağı, olası bir yangında itfaiyenin sokağın başında çaresiz kalacağı bir durum yaşanıyor her gün Mersin’de.
Caddeler.
Sokaklar.
Yaya geçitleri.
Kaldırımlar.
Her yer araçların işgali altında.
Ters yol, düz yol demeyip bir de üstüne kaldırımlarda sörf yapan iki tekerlilerin terörü ayrı bir dert.
Yürümek bile zulüm olmuş Mersinlilere.
Zabıta aramayın bulamazsınız.
Trafik denetimi göremezsiniz.
Bunların üstüne bir de Mersin’in sıcağını ekleyin.
Malum yerel yönetimin başa çıkamayıp iyice semirttiği sinekleri de üstüne koyun.
Sonra gelin bu kentte yaşayın.
Sokağa inmeyen, halkın arasına karışmayan yönetimlerin elinde kalmış sahipsiz bir kentten ibaretiz.
Onlar bu şehre karışmıyor.
Mersinlilerde onlara.
Yaşıyoruz öylesine.
**
Sevdiğim Laflar:
“TENCERE, TAVA; HERKESTE AYRI HAVA!..”
