İnsanoğlunun en kadim sorusu hiç değişmedi:

Hayatımızın ipleri kimin elinde? 

Kaderin Nakışına özgür irademizle mi ilmek atıyoruz,

yoksa önceden yazılmış bir senaryoyu mu yaşıyoruz? 

Bu sorunun cevabını yıllarca akılla, kitaplarla aradım. 

Ancak altmış yaşımda, 

Yunus Emre’nin “İlim kendin bilmektir” sırrını,

 kendi bedenimden geçen bir imtihanla, yaşayarak idrak ettim.

Kendimi oldukça sağlıklı hissediyordum. 

On beş kilometre yürüyor, yirmi kiloluk poşetlerle beşinci kata çıkıyordum. 

Ancak 2 Temmuz 2026’da olduğum anjiyo hayatımı ikiye böldü:

Dört ana damarım yüzde 90-95 oranında tıkalıydı ve acilen bypass olmam gerekiyordu. 

O güne kadar hayatın direksiyonunda olduğumu sanıyordum.

İlk başta itiraz ettim, “Allah ne dediyse o” deyip sorumluluğu alarak ameliyatı reddettim. Beş gün sonra, yakınlarımın korkusu ve içimdeki tedbir sesiyle kararımı değiştirdim. İşte iradenin ilk düğümü burada atıldı: Tercihi ben yaptım, ama şartları ben yaratmadım.

Hesabım tecrübeli bir cerrah seçmekti; hayatın cevabı ise hastanenin en genç cerrahı oldu. 

Ameliyat öncesi hastane servis odasında beklerken gece saat:23.30’da kalp krizi geçirdim.

Uzun süre atardamar yolu bulunamadı. 

Tam çaresizlik çökerken, bir hemşire pes etmedi, ısrarla damarımı buldu ve ameliyatın yolu açıldı. 

Bypass başarılı oldu. 

Ancak hikâye bitmemişti. 

Ameliyat sonrası derin bir uykudayken kalbim durdu. Beni takip eden hemşire o an için  başımda değildi, ama koridordan geçen, damar yolunu bulan o aynı hemşire durumu fark edip ekibi uyardı. İki dakikalık müdahaleyle hayata döndüm.

O an anladım ki; insan hayatının iplerini elinde tuttuğunu sanır, oysa bazen elindeki ip sandığından çok daha kısadır. Bazen bir doktorun kararına, bazen birkaç dakikaya, bazen de koridordan geçen bir insanın dikkatine bağlıdır hayat.

Peki, ipler kimin elinde? İpler Allah’ın elinde... Ancak bu, insanın elindeki ipin anlamsız olduğu anlamına gelmez. Bize verilen ip; akıl, irade ve tercihtir. Kaderi bahane edip tedbiri elden bırakmak iradeyi terk etmektir. Biz hayat denilen o büyük "kader halısı"nın tamamını göremeyiz. Sadece elimizdeki ipi tutar, aklımızı kullanarak tedbirimizi alır ve bir ilmek atarız. İrade seçer; kader ise seçimin sonucunu bizim kontrolümüzün ötesindeki o büyük desene işler.

Bu yaşadıklarım, 50 yaş üstü herkes için hayati bir uyarıdır. Kendinizi sağlıklı hissetseniz bile, doktorunuzla kalp-damar risklerinizi değerlendirin. Bedenimizde bazen sessizce bambaşka bir hayat yaşanıyor olabilir.

Bu süreçte hayatıma dokunan, Mersin Şehir Hastanesi’nden Operatör Doktor Burak Toprak’a, değerli ekibine ve özellikle o kritik anlarda pes etmeyen, koridordan geçerken hayatımı kurtaran o fedakâr hemşireye minnettarım. Bazen bir insanın hayatı, bir başkasının mesleğine gösterdiği özenin emanetidir.

Sonuç olarak; doğacağımız aileyi, coğrafyayı biz seçmedik. Ama hayat halısına attığımız ilmek, o ilmeğin sorumluluğu ve niyeti bizdedir.

İnsan seçer, Allah bilir. İnsan hayat boyu ilmeğini atar, halının bütün desenini ancak tamamlandığında görülür.