Ekonomik düzen bozulunca SUÇ ve SUÇLU PROFİLİ de değişir.

Bazıları için, Meşru işin getirisi azalırken, yasa dışı kazancın cazibesi artar.

Önce Ailede, sonra toplumda gerilim büyür.

Aile bazında ebeveyn denetimi zayıflar, komşuluk ve tüm geleneksel dayanışma bağları gevşer.

Sonra insanların zihninde o tehlikeli soru belirir:

“Kuralları çiğneyebiliyorum, yakalanmıyorsam,  neden uyayım?”

İşte toplumda oluşan cezasızlık algısı ile sosyal çözülmenin ilk kapısı burada açılır.

Önce Enflasyon gelirleri eritir.

Güven sarsılır.

Kurallar delinmeye başlar.

Kayıt dışılık artar ve ekonomik-ahlaki suç oranları artar.

Ekonomik düzen daha da bozulur.

Kısır döngü böyle devam eder.

Türkiye'nin 1970'lerin sonu ile bugün arasında da acı bir benzerlik var.

Şartlar değişti.

Teknoloji değişti.

Suçun şekli değişti.

Mekanizmanın temel unsurları ise aynı kaldı.

1970'lerde siyasi kutuplaşma, karaborsa, kuyruklar ve kaçakçılık öne çıkıyordu.

Bugün ekonomik suçlar, yatırım araçlarında hileli yönlendirme, güveni-görevi kötüye kullanma-ihmal, siber dolandırıcılık ve dijital kayıt dışılık daha görünür hale geldi.

Suç yok olmadı; sadece kılıf ve biçim değiştirdi.

Dünün karaborsacısı bugün internet veya fon dolandırıcısı olabilir.

Dünün sokak çetesi bugün sanal dünyanın karanlık koridorlarında örgütlenebilir.

Dünün kuyruğu bakkal önündeydi.

Bugünün kuyruğu bazen bir banka fon uygulamasında, bazen de ekranın arkasındaki karanlık dünyada.