Bir Çin atasözüyle başlayayım lafa;

    “- En karanlık ormanın en fazla ortasına kadar gidebilirsiniz. Geriye kalanın da karanlıktan çıkmaktasınızdır.”

    Yol’u anlatır.

    Yol’un sonunu anlatır.

    Yol’dan nasıl sağ salim çıkacağınızı anlatır.

    Sabreden.

    Tutarlı olan.

    Umudunu yeşerten, yenileyen, yorulmayan gerektiğinde yeniden başlamayı bilen Yol’u bitirir.

    Işığa, aydınlığa ulaşır.

    Geri dönmeyi, yalpalamayı, umutsuzluğu reddeder.

    Akıl baştadır.

    Sabır hemen yanında durur.

    En azından ben öyle anlıyor, yorumluyorum.

    Bizdeki;

    “Sabrın sonu selamettir” sözünün Çincesidir deyip kendime mesele ettiğim konuya geleyim.

    CHP bir yanda.

    Yeni Parti diğer yanda.

    Tavuk mu yumurtadan, yumurtamı tavuktan çıkar bilmecesi gibi bir durum yaratılmak isteniyor memleketin orta yerinde.

    Elbette ki sürecin hiçbir anında böyle bir algı oluşmasını kimse istemedi.

    Her iki kanadın yoldaşları, sempatizanları bir tatsız bir rekabet içinde olmayı planlamadı, düşünmedi.

    Tutarsızlığın iki kanadı getirip bıraktığı spontane bir durumla karşı karşıyayız.

    Özellikle Yeni Parti açısından söylüyorum;

    “Kendi yolumu çizerim” ayrımına gelindiğinde atılan ilk adımların kararsızlığıdır ikircikli durumun temel sebebi.

    Küçük yalpalamalar tutarsızlığa çabuk evrilir bizim ellerde.

    Yeni Parti’nin derin bir nefes alıp, soluklanması ve başladığı noktadaki , o heyecanı yakalaması gerekiyor bence.

    Zor değil.

    Çin atasözündeki gibi;

    Akıl ve sabrı yeniden özne yaparak.

    Boş, beleş tartışmalara atışmalara, bilmem ne yarışlarına girmeden.

    Parti ile butlanı birbirine karıştırmadan.

    Ve;

    Butlancılar’a “taviz” vermeden.

    Butlan şemsiyesine sığınmışlara “şirinlik” yapma boşluğuna düşmeden.

    “Topal eşekleri” kervana karıştırmadan.

    Sözün özü:

    Sizleri umut olarak görüp “haydi” diyen umutsuz kitleleri karamsarlığa düşürmeye hakkınız yok bu saatten sonra.

    Gerektiğinde, “Yeniden” başlamak zayıflık değildir.

    Kararlılıktır.

    Devamında tutarlılık gelir ki;

    Temeldir.

    “Parti” olmanın ilk şartıdır.

    Demem o ki;

    Karanlık ormanın ortasından çıkışın, aydınlığa ulaşmanın yolu durmadan, duraksamadan  ilerlemektir.

    “Yürüyelim arkadaşlar” diyebilmenin gereği budur.

    **

    Sevdiğim Laflar:

    “SEMERİNE BAKARAK AT HAKKINDA KARAR VERME!...”